اثر فعال کننده بر فلوروپژپسوم

فلوروپژپس فعالیت هیدراتاسیون کمی دارد و نمی توان مستقیماً به عنوان ماده سیمانی از آن استفاده کرد.فعال کننده موثرترین راه برای بهبود فعالیت هیدراتاسیون فلوروپژپس است.نمک های معدنی، به ویژه سولفات، اثر کاتالیزوری قابل توجهی بر هیدراتاسیون فلوروپژپس دارند.تحت عمل فعال کننده، هیدراتاسیون فلوروژیپس بی آب، کریستال های گچ دی آبدار صفحه ای یا ستونی تولید می کند. بلورهای صفحه یا ستونی در ابتدا در هم تنیده می شوند تا یک بدنه سخت کننده محصول هیدراتاسیون نسبتاً متراکم را تشکیل دهند که نقش بسیار مطلوبی در استحکام بدنه سخت کننده دارد.پس از افزودن فعال کننده، زمان گیرش فلوروپاگسوم بسیار کوتاه شده و استحکام به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.نمک محلول در فعال کننده با سولفات کلسیم در طول هیدراتاسیون فلوئوروژیپسوم واکنش می دهد و با افزایش درجه هیدراتاسیون فلوروپژپس، استحکام آن افزایش می یابد.از سوی دیگر، به دلیل تبلور مداوم CaS04.2H20، دوغاب ساختار کریستالی نزدیک به هم را تشکیل می دهد و باعث تراکم و سخت شدن می شود و در نتیجه زمان گیرش را کوتاه می کند.با این حال، وقتی محتوای فعال‌کننده از 0.4 درصد بیشتر شود، سرعت هیدراتاسیون کاهش می‌یابد و قدرت ضعیف می‌شود. دوز فعال کننده باید 4 درصد باشد.